Rozpoczęcie przez dziecko edukacji przedszkolnej jest momentem przełomowym w jego
życiu społecznym. Dla wielu dzieci oznacza on pierwsze kontakty z dużą grupą, których jakość
jest znacząca dla rozwoju i późniejszego funkcjonowania w różnych środowiskach, w myśl
poglądów o utrwalaniu się standardów zachowań i roli doświadczeń wyniesionych z wczesnego
dzieciństwa.
Fakt ten wiąże się ze zmianą dotychczasowego trybu życia i zaspokajania potrzeb, do czego
dołączają się nowe dla dziecka zadania związane z funkcjonowaniem w grupie przedszkolnej.
Niesie to za sobą większe napięcie emocjonalne.
Dziecko wchodzi do przedszkola z pewnym już repertuarem zachowań, przyzwyczajeń,
doświadczeń społecznych, które z jednej strony są wyznacznikami i sprzymierzeńcami procesu
adaptacji, a z drugiej strony (przynajmniej część z nich) mogą go utrudniać. Każdy z podmiotów –

i dziecko i przedszkole – ma też pewien zasób oczekiwań i nastawień względem siebie, które

w okresie wstępnej adaptacji podlegają weryfikacji. W tym okresie dziecko uczy się nowej dla siebie roli :przedszkolaka